โต๊ะทำงานสมัยทำงานวิจัยอยู่ ปี 1 คิดถึงจริง ๆ

ในสมัยที่ยังเป็นหนุ่มๆ ซึ่งตอนนี้ก็ยังไม่ได้แก่นะครับ อิอิ ก็มีโอกาสเข้าไปทำงานวิจัยที่ศูนย์วิจัยเทคโนโลยีและคอมพิวเตอร์แห่งชาติ หรือ NECTEC ตอนเข้าไปก็มีพี่เลี้ยงนัก
วิจัย ถ้าจำไม่ผิดชื่อพี่ยี่

ผม: สวัสดีครับพี่เอ ผมต้องทำอะไรบ้างครับ
พี่ยี่: รู้จัก Arduino ไหม
ผม: ไม่รู้เลยครับมันคืออะไรครับ
พี่ยี่: ลองไปศึกษาดู
ผม: อ่อครับพี่…

บอกเลยว่าผมพึ่งผ่านปี 1 มาหมาดๆ ก็ยังไม่เคยเรียนตัวในภาควิชาอิเล็กทรอนิกส์หรือระบบควบคุมใดๆ เลย จะมีก็แต่ความรู้เก็บกับการเขียนภาษา php หรือที่เก็บกับเว็บไซส์บ้างก็เท่านั้น แต่นั้นก็ไม่ใช่ปัญหาครับ คนเราเรียนรู้ได้ทุกสิ่งที่เราอยากเรียน จากนั้นในเวลา 3 เดือน ผมก็ต้องเข้าไปเรียนรู้การทำงานของ Arduino + กับโปรแกรม Matlab เพื่อการวิเคราะห์ และส่งข้อมูลต่างๆ งานวิจัยที่ผมทำก็เป็นเรื่องของการส่งข้อมูลต่างๆ ผ่าน แสง LED ในห้องนั้นเอง

ในเรื่องของการทำงาน เวลาที่นี้ไม่ได้ฟิกสักเท่าไหร่นะครับ คือจะมากี่โมงก็ได้แต่รูดบัตรแล้วต้องอยู่ให้ครบ 8 ชม. มั้งนะ ถ้าจำไม่ผิด ส่วนใหญ่ผมกับเพื่อนๆ ก็จะอยู่กันจนมืดๆ ทุ่ม สองทุ่มนั้นแหละครับ เสร็จแล้วเราจะเดินออกมาหาอะไรกินแถวๆ พอดี

สมัยนั้นผมมีคอมตั้งโต๊ะซึ่งอยู่ที่บ้าน ก็คงจะลากมาไม่ได้ ก็เหลือแต่ เน็ตบุค ทีพอจะถูกไถทำงานไปได้

ในช่วงนั้นก็ต้องบอกว่าเครียดกันมากเลยทีเดียว เรื่องความกดดัน นั้นสูงปรอทแทบแตก เครียดดูจากภาพนี้ได้ครับ เพื่อนในกลุ่มแอบถ่าย 555 ระหว่างพักเที่ยง ทีถืออยู่นั้นไม่ใช่เบียร์นะครับ มันคือน้ำตาลสด ซดอย่างกับเบียร์ ความคิดตอนนั้นคือ ผมนั่งคำนวณอะไรสักอย่างอยู่เกี่ยวกับโปรแกรมนี้แหละครับ แล้วก็คิดไปด้วยว่าจะจบไหมหน๋อ!!

พี่ๆ นั้นวิจัยส่วนใหญ่ก็จะทำงานกัน เครียดๆ ครับ มีการพรีเซนความคืบหน้า ส่วนงานวิจัยแต่ละคนทุกอาทิตย์ ซึ่งแต่ละงานวิจัย ก็โหดๆ ทั้งนั้น พี่บางท่านลาออกไปทำอย่างอื่นก็หลายคน

ใครจะไปรู้ว่าความรู้ในช่วงนี้จะได้นำไปต่อยอดเป็นโปรเจคจบ ต้องขอบขอบคุณสถาที่แห่งนี้มากๆ ครับที่ได้ให้โอกาสผม


ขอขอบคุณพี่ๆ ในศูนย์วิจัยมา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ

  • ดร. ปิยะ โควินท์ทวีวัฒน์
  • พี่ ดอกเตอร์
  • อ.เจษฎา สาททอง
  • พี่เป็ก
  • พี่ยี่
  • พี่เมล์
  • และพี่ท่านอื่นๆ ที่ผมนิกชื่อไม่ออก :sob:
free
hit counter