โครงการ μRepRap มุ่งมั่นที่จะสร้างเครื่องพิมพ์ 3 มิติที่สามารถผลิตชิ้นงานได้ละเอียดถึง 10 ไมครอน ซึ่งเทียบเท่ากับขนาดคุณสมบัติของชิป Intel 4004 โดยล่าสุด Vik Olliver ได้นำเสนอความก้าวหน้าที่สำคัญ รวมถึงการแก้ไขปัญหาด้านวัสดุและการปรับปรุงระบบกลไกการเคลื่อนที่ครั้งใหญ่
ปัญหาสำคัญที่พบคือเรซินสำหรับเครื่องพิมพ์ 3 มิติทั่วไปมักจะไม่บ่มตัวเมื่อสัมผัสกับออกซิเจนในอากาศ แต่ Vik ค้นพบว่า ‘ยาทาเล็บ UV’ สามารถบ่มตัวได้ในสภาพแวดล้อมดังกล่าว ทำให้สามารถพิมพ์ชิ้นงานแบบหลายชั้นได้สำเร็จเป็นครั้งแรก รวมถึงการสร้างชิ้นส่วนบานพับที่สามารถพับประกอบได้อีกด้วย
ในด้านฮาร์ดแวร์ ระบบการเคลื่อนที่ XY ได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ จากเดิมที่ใช้เฟลกเซอร์สี่ตัวซึ่งอาจทำให้เกิดความผันผวนในแกน Z ได้ ถูกเปลี่ยนมาใช้เฟลกเซอร์เสริม (complementary flexures) เพื่อรักษาระดับ Z ให้คงที่และลดการรบกวนระหว่างแกน X และ Y นอกจากนี้ ตัวขับเคลื่อนแกนยังได้รับการออกแบบใหม่โดยใช้กลไกแบบกรรไกร (pantograph-inspired linear reducers) ที่ช่วยเพิ่มช่วงการใช้งานจาก 2 มิลลิเมตรเป็น 8 มิลลิเมตร
กระบวนการพิมพ์ใช้วิธีการฝากเจล UV ที่สามารถบ่มตัวได้ผ่านปลายเข็มที่ผ่านการกัดด้วยไฟฟ้าเคมี โดยการใช้กรดไนตริกในสารละลายกัดเข็มช่วยสร้างพื้นผิวที่ขรุขระเล็กน้อย ทำให้ปลายเข็มสามารถยึดจับเรซินได้ดีขึ้น
การนำเสนอของ Olliver ยังได้กล่าวถึงแนวคิดที่น่าสนใจเกี่ยวกับการพิมพ์ 3 มิติเซลล์หน่วยความจำทางไฟฟ้าเคมีในเจลไอออนิก รวมถึงผลงานที่เกี่ยวข้องอื่นๆ เช่น necroprinting และ micro-manipulator ที่สร้างขึ้นเอง
🏷️ หมวดหมู่: 3d Printer hacks, flexure, flexure joint, microfabrication, pantograph, RepRapMicron, UV gel, UV resin
🔗 อ่านบทความฉบับเต็ม: hackaday
