การเดินทางของระบบควบคุมจราจรทางอากาศด้วยคอมพิวเตอร์เริ่มต้นขึ้นจากการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีป้องกันประเทศ โดยสำนักงานบริหารการบินแห่งชาติ (FAA) ได้รับแรงบันดาลใจจากระบบป้องกันทางอากาศ SAGE (Semi-Automatic Ground Environment) ของกองทัพอากาศ ซึ่งมีความสามารถในการระบุและติดตามเป้าหมายด้วยเรดาร์ โปรแกรม SATIN (SAGE Air Traffic Integration) ในปี 1959 จึงถือกำเนิดขึ้น เพื่อผสานรวมความสามารถของ SAGE เข้ากับการจัดการจราจรทางอากาศ
เมื่อถึงเวลาที่ต้องสร้างระบบควบคุมจราจรทางอากาศระดับชาติแบบรวมศูนย์ FAA ได้มอบหมายภารกิจสำคัญนี้ให้กับ IBM ซึ่งได้รวบรวมคอมพิวเตอร์ System 360 หลายเครื่องมาประกอบกันเป็น IBM 9020 คอมพิวเตอร์รุ่นนี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อประมวลผลข้อมูลปริมาณมหาศาล โดยมีระบบหน่วยความจำร่วม (common memory bus) และการจัดเรียงองค์ประกอบคอมพิวเตอร์แบบสำรอง (redundant sets) เพื่อให้มั่นใจในความเสถียรและประสิทธิภาพสูงสุด
องค์ประกอบการประมวลผลหลักแต่ละส่วนของ IBM 9020 มีพื้นที่หน่วยความจำส่วนตัว แต่ก็สามารถจัดสรรพื้นที่ในพูลหน่วยความจำส่วนกลางขนาดใหญ่ได้ อุปกรณ์หน่วยความจำร่วมเหล่านี้เปรียบเสมือนคอมพิวเตอร์ขนาดย่อมในตัวเอง ระบบ IBM 9020 ได้ปฏิบัติหน้าที่สำคัญในการควบคุมน่านฟ้ามาอย่างยาวนาน ก่อนที่ IBM จะเข้ามาแทนที่ด้วย IBM 3083 ซึ่งมีการอัปเดตฮาร์ดแวร์ครั้งใหญ่ แม้ว่าซอฟต์แวร์และจอแสดงผลส่วนใหญ่จะยังคงเดิมก็ตาม
เรื่องราวเบื้องหลังระบบควบคุมจราจรทางอากาศนั้นเต็มไปด้วยรายละเอียดทางเทคนิคและประวัติศาสตร์อันน่าสนใจ หากคุณต้องการเจาะลึกถึงเบื้องลึกเบื้องหลังของการพัฒนาระบบเหล่านี้ รวมถึงการกล่าวถึงระบบควบคุมยุคแรกเริ่มที่มี ‘ปากกาแสง’ สุดล้ำ เราขอแนะนำให้คลิกไปอ่านบทความต้นฉบับซึ่งรวบรวมข้อมูลและงานวิจัยไว้อย่างละเอียด
🏷️ หมวดหมู่: Retrocomputing, Transportation Hacks, air traffic control, air traffic controller, ibm 9020, SAGE
🔗 อ่านบทความฉบับเต็ม: hackaday
