แนวคิดเรื่องการอยู่อาศัยในอวกาศไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่เริ่มต้นขึ้นนานก่อนที่จะมีเครื่องบินลำแรกเสียด้วยซ้ำ จุดเริ่มต้นของสถานีอวกาศในจินตนาการปรากฏขึ้นครั้งแรกในปี 1869 ผ่านนวนิยายเรื่อง "The Brick Moon" ของ Edward Everett Hale ที่จินตนาการถึงดาวเทียมอิฐทรงกลมขนาด 200 ฟุต ซึ่งถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรโดยบังเอิญพร้อมคนบนเรือ ทำให้มันถูกบันทึกว่าเป็นสถานีอวกาศจำลองแห่งแรกในประวัติศาสตร์วรรณกรรม
ต่อมาในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 นักวิทยาศาสตร์เริ่มนำคณิตศาสตร์และฟิสิกส์มาจับแนวคิดนี้ Konstantin Tsiolkovsky บิดาแห่งทฤษฎีจรวดชาวรัสเซีย ได้เสนอแนวคิดการสร้างสถานีอวกาศแบบหมุนเพื่อสร้างแรงโน้มถ่วงเทียม ตามมาด้วย Hermann Oberth ในปี 1923 ที่เสนอโครงสร้างสถานีอวกาศที่ปฏิบัติงานจริงเชิงวิทยาศาสตร์และการสื่อสาร
อย่างไรก็ตาม ภาพจำของสถานีอวกาศทรงล้อหมุนที่คุ้นตาที่สุดมาจากงานเขียนในปี 1929 ของ Herman Potočnik (ใช้นามปากกา Hermann Noordung) วิศวกรชาวออสเตรีย-ฮังการี ผู้เสนอการออกแบบเชิงเทคนิคอย่างละเอียดในชื่อ “Wohnrad” (ล้ออยู่อาศัย) ซึ่งประกอบด้วยวงแหวนหมุนรอบแกนกลางเพื่อสร้างแรงโน้มถ่วงเทียม แนวคิดนี้ถูกนำมาต่อยอดโดย Wernher von Braun ในทศวรรษที่ 1950 และเผยแพร่สู่สาธารณชนผ่านภาพประกอบของ Chesley Bonestell และรายการโทรทัศน์ของ Walt Disney จนกลายเป็นภาพจำในวัฒนธรรมป๊อป
แม้ในทางทฤษฎีแรงโน้มถ่วงเทียมจะสร้างได้จากการหมุนเหวี่ยง (สมการ a=ω²r) แต่ในทางปฏิบัติมีอุปสรรคสำคัญ หากต้องการแรงโน้มถ่วงเท่าโลกโดยหมุนช้าๆ เพื่อป้องกันอาการวิงเวียนจากผลกระทบโคริออลิส (Coriolis effect) สถานีอวกาศจะต้องมีขนาดใหญ่หลายร้อยเมตรถึงกิโลเมตร ซึ่งต้องใช้ทุนสร้างมหาศาล ยิ่งไปกว่านั้นหากสถานีมีขนาดเล็กเกินไป ความแตกต่างของแรงโน้มถ่วงระหว่างศีรษะและเท้าจะทำให้การเคลื่อนไหวผิดธรรมชาติ ด้วยเหตุนี้ สถานีอวกาศในชีวิตจริงอย่าง ISS จึงไม่มีการหมุนเพื่อสร้างแรงโน้มถ่วงเทียมแบบในภาพยนตร์ไซไฟชื่อดังอย่าง 2001: A Space Odyssey
🏷️ หมวดหมู่: Featured, History, Original Art, Space, space station
🔗 อ่านบทความฉบับเต็ม: hackaday
